آزمون ولایت مداری مهدی فضائلی
مهدی فضائلی تعبیر " ولایت مداری " تعبیری رایج در ادبیات دینی و پرکاربرد بخصوص در ادبیات سیاسی چند دهه اخیر است. "ولایتمداری"، از مهمترین ویژگیهای افراد و جریانهای انقلابی قلمداد میشود و معمولا طیفهای مختلف این جریان، هریک خود را ولایت مدارتر از دیگران میداند و جریانهای رقیب را از این نظر مورد نقد قرار میدهد. با توجه به اهمیت این ویژگی، معنی و مفهوم ولایتمداری، چیست؟ در بدو امر،این مفهوم بدیهی به نظر میرسد و چندان نیازمند توضیح نیست ولی بدلیل آنچه در عمل مشاهده میکنیم لازم است با مفهوم "ولایتمداری" بیشتر آشنا شویم. رهبر شهید انقلاب، در اثر بسیار ارزشمند خود به نام "طرح کلی اندیشه اسلامی در قرآن"، ولایت را اینگونه تعریف کردهاند:《ولایت در یک انسان، به معنای وابستگی فکری و عملی هرچه بیشتر و روزافزونتر با ولیست.ولی را پیدا کن،ولی خدا را بشناس،...بعد از آنی که مشخص کردی، شخصا از لحاظ فکر،از لحاظ عمل،از لحاظ روحیات،از لحاظ راه و رسم و روش،خودت را متصل کن،مرتبط کن،دنبالش راه بیفت،حرکت کن. اگر تلاش تو تلاش او، جهاد تو جهاد او، دوستی تو دوستی او، دشمنی تو دشمنی او، جبهه بندیهای تو جبههبندیهای او باشد، تو دارای ولایتی.》 البته مصداق کامل و تامّ "ولایت"، امام معصوم،(ع) است لیکن در دوران غیبت و در نظام جمهوری اسلامی ایران که مبتنی بر نظریه مترقی "ولایت فقیه" بنا شده است و ولیفقیه "جانشین امام زمان(عج)" محسوب میشود، مصداق "ولایت"، رهبر و کسی است که در جایگاه "ولی فقیه" قرار گرفته و طبیعتا او محور است و همه، بخصوص ولایتمداران باید در "مدار" یا گِرد او حرکت کنند. مبتنی بر تعریف امام شهید، افراد و جریانهای مدعی ولایت مداری، نباید