اتوبان بیشتر، مترو بیشتر، ساختوساز بیشتر؛ پس چرا زندگی در تهران بهتر نشد؟
مهدی قوامیپور در #خبرآنلاین نوشت: توسعه کالبدی شهر لزوماً همان چیزی نیست که شهروندان برای بهبود زندگی روزمره خود به آن نیاز دارند. ممکن است خیابانی ساخته شود، اتوبانی گسترش یابد، ساختمانی نوسازی شود یا ارزش زمین و ملک افزایش پیدا کند، اما این تغییرات الزاماً به معنای کاهش زمان سفر، دسترسی بهتر، امنیت بیشتر در فضاهای عمومی یا هوای پاکتر برای شهروندان نباشد. بنابراین، میان «توسعه شهر» به معنای افزایش پروژهها و ارزشهای کالبدی و اقتصادی شهر و «بهبود زندگی شهری» لزوماً رابطه مستقیمی وجود ندارد. شاید مسئله دقیقاً از همینجا آغاز شود: وقتی توسعه کالبدی شهر به منبع اصلی درآمد مدیریت شهری تبدیل میشود، ممکن است آنچه به عنوان «توسعه شهر» معرفی میشود، بیش از آنکه به بهبود زندگی شهروندان منجر شود، در خدمت تداوم همان مناسباتی قرار گیرد که از توسعه شهری درآمد کسب میکنند. و شاید به همین دلیل است که میتوان آمارهای امیدوارکننده بسیاری از توسعه شهری داشت، اما همچنان شهروندی که در خیابانهای تهران زندگی میکند، آثار این توسعه را در کیفیت زندگی روزمره خود احساس نکند. متن کامل یادداشت را اینجا بخوان