اجتهاد تاریخی در سنگر دفاع از حریم فاطمی (س)

ناگفته‌هایی از سلوک علمی، منظومه فکری و میراث علامه سیدجعفر مرتضی عاملی (ره) گفت‌وگوی تفصیلی با فرزند برومند معظم‌له، حجت‌الاسلام والمسلمین سیدمحمد مرتضی عاملی: در اواسط دهه هفتاد شمسی مباحثی در خطبه‌ها و محافل عمومی لبنان مطرح شد که وقایع واپسین روزهای حضرت زهرا (س) را مورد تشکیک قرار می‌داد. این وقایع شامل هجوم به بیت وحی، فشار در و شهادت حضرت محسن (ع) بود. علامه ابتدا کوشید مسئله در فضایی برادرانه و درون‌حوزوی حل شود و نامه‌ای خیرخواهانه همراه با اسناد فرستاد. وقتی این مباحث علناً تکرار شد و نسل جوان دچار تحیر و اضطراب شد، پیشنهاد گفت‌وگوی علمی و مناظره داد، اما پذیرفته نشد. در این مقطع علامه وظیفه شرعی خود را «رفع تحیر و گره‌گشایی فکری از جامعه» دانست. با توسل به حضرت زهرا (س) کتاب را بدون نام بردن از اشخاص و در سطح نقد علمی و برهانی نوشت. کتاب «مأساة الزهراء» پس از انتشار در بیروت و قم بازتاب گسترده‌ای یافت و آرامشی علمی در حوزه‌ها پدید آورد. مراجعی چون آیات عظام تبریزی، بهجت، وحید خراسانی، فاضل لنکرانی، سیستانی، سید محمدسعید حکیم و علامه شیخ باقر شریف قرشی از این تلاش علمی تجلیل