از اعماق اسارت تا اوج آزادگی محمدمهدی مومنی ها

۲۶ مرداد ۱۳۶۹، روزی است که اشک‌های شوق، جایگزین اشک‌های فراق شد؛ روزی که آغوش‌های گشوده، سال‌ها انتظار را به پایان رساند و لبخندهایی که در غیاب عزیزان پژمرده شده بود، دوباره شکوفا شد. بازگشت آزادگان، روایت‌هایی از رنج و مقاومت را با خود به خانه آورد که هر یک، سندی بر عظمت نسلی است که در تاریکی سلول‌ها، چراغ امید را روشن نگاه داشتند.