از جادوی هرمان هسه تا تسلیبخشی جیمز بالدوین؛
چرا کتاب میخوانیم؟ کتابها پادزهری در برابر تنهایی وجودی ما هستند، آنها ما را با دیگری روبهرو میکنند و در همان حال به خودمان برمیگردانند. اما هیچ دانشی جایگزین تجربه مستقیم زندگی نمیشود. ماریا پاپووا در این متن با تکیه بر شعر کوتاه هرمان هسه و اشاره به تأملی از جیمز بالدوین و مارسل پروست، از نسبتی میگوید که میان خواندن، خودشناسی و تجربه مستقیم زندگی برقرار است. ️جیمز بالدوین نگاهی جامعهشناختی و همدلانه به امر خواندن دارد. او در گفتگوهایش و بهویژه در مقاله سال ۱۹۶۲ خود با عنوان «فرآیند خلاق» و مصاحبه معروفش با مجله لایف در سال ۱۹۶۳، از تجربه خواندن اثر داستایفسکی و دیکنز یاد میکند. بالدوین میگوید خواندن به ما یادآوری میکند که رنجهایمان بیسابقه نیستند و همین رنجها ما را به بقیه انسانها پیوند میزنند. از نظر او، هنرمند یک «تاریخنگار عاطفی» است که وظیفه دارد شکوه و سرنوشت محتومِ شناختِ خویشتن را به تصویر بکشد. ibna.ir/x6J8G