از رانندگی تاکسی تا اسکار؛ قصه جنونآمیز رابرت دنیرو برای «شدن»/ از «شیرینعسل» خجالتی نیویورک تا هیولایی که سینما را به زانو درآورد
هفدهم اوت، تقویم سینما به نام یکی از مرموزترین و در عین حال محبوبترین نابغههای تاریخ گره خورده است؛ رابرت دنیرو. مردی که وقتی آن لبخند موذیانه، سرد و محاسبهگرش روی پرده تاریک سینما نقش میبندد، حتی سرسختترین منتقدان جهان نیز دست به سینه و مبهوت مینشینند. وقتی در سال ۱۹۷۳، فیلم «خیابانهای پایینشهر» به کارگردانی فیلمسازی جوان، پرشور و مشتاق به نام مارتین اسکورسیزی بر پرده سینماها ظاهر شد، دنیا برای نخستین بار فهمید که با چه هیولای مهارنشدنی مستعدی روبهروست. اما انفجار واقعی، زلزلهای که بنیانهای هالیوود را لرزاند و نام دنیرو را به عنوان یک اسطوره جاودانه کرد، یک سال بعد با شاهکار «پدرخوانده ۲» (۱۹۷۴) به وقوع پیوست. نخستین جایزه اسکار کارنامه او و ثبت یک رکورد جاودانه در تاریخ آکادمی؛ رابرت دنیرو به نخستین بازیگری تبدیل شد که توانست برای ایفای نقشی که تقریبا تمامی دیالوگهای آن به زبانی غیرانگلیسی (زبان سیسیلی) ادا میشد، تندیس طلایی اسکار را به خانه ببرد. گزارش ریحانه اسکندری را در لینک زیر بخوانید: khabaronline.ir/xqdYg