از رستم و اسفندیار تا تهران و واشنگتن؛ وقتی مذاکره میان عزت و قدرت گرفتار می‌شود

مجید مرسلی در #خبرآنلاین نوشت: در ادبیات کهن ایران، مذاکره به معنای چشم‌پوشی از هویت یا تسلیم در برابر خواست طرف مقابل نیست. مذاکره زمانی ارزشمند است که بتواند از ویرانی جلوگیری کند و در عین حال، شأن و منافع طرفین را به رسمیت بشناسد. در شاهنامه، شخصیت‌های خردمند پیش از ورود به میدان نبرد، تلاش می‌کنند امکان گفت‌وگو را بیازمایند. نامه‌ها و پیام‌هایی که میان پادشاهان و پهلوانان ردوبدل می‌شود، فقط انتقال چند جمله نیست؛ هر نامه بازتابی از جهان‌بینی، میزان اعتماد، تصور قدرت و برداشت فرستنده از جایگاه مخاطب است. نمونه برجسته این وضعیت را می‌توان در داستان رستم و اسفندیار دید. در این روایت، دو پهلوان بزرگ در برابر یکدیگر قرار می‌گیرند؛ اما اختلاف آنان صرفاً یک نزاع شخصی نیست. اسفندیار نماینده قدرت رسمی و فرمان پادشاه است و رستم نماینده استقلال، سابقه، اعتبار اجتماعی و آزادی عمل پهلوانی. متن کامل این یادداشت را در لینک زیر بخوانید: khabaronline.ir/xqgv6