از منشور ملل متحد تا قطعنامههای آژانس ۱۴ دلیل حقوقی برای غیرقانونی بودن حمله به تأسیسات هستهای ایران
ماده ۲ بند ۴ منشور ملل متحد استفاده از زور علیه کشورها را ممنوع میکند و جز در دفاع مشروع (ماده ۵۱) یا با مجوز شورای امنیت، هیچ حملهای مجاز نیست؛ حمله به تأسیسات هستهای ایران هیچکدام را نداشت. قطعنامههای ۴۴۴ و ۵۳۳ کنفرانس عمومی آژانس تصریح میکنند هر حمله به تأسیسات هستهای صلحآمیز، نقض منشور ملل متحد، حقوق بینالملل و اساسنامه آژانس است. قطعنامه ۴۸۷ شورای امنیت در ۱۹۸۱ حمله اسرائیل به راکتور «اوسیراک» عراق را محکوم کرد؛ سابقهای حقوقی که ممنوعیت حمله به تأسیسات هستهای را نشان میدهد. ماده ۲ بند ۳ منشور ملل متحد حل مسالمتآمیز اختلاف را الزامی میکند؛ اما ایران دو بار، در ژوئن ۲۰۲۵ و فوریه ۲۰۲۶، در آستانه مذاکرات مورد حمله قرار گرفت. ایران یکی از پربازرسیترین کشورها بوده است؛ «آمانو» مدیرکل پیشین آژانس، آن را مشمول «مستحکمترین نظام راستیآزمایی هستهای جهان» خواند، بازرسان سالانه حدود ۳۰۰۰ روز در ایران حضور داشتند و در ۲۰۲۱ هم شمار بازرسیها به رکورد رسید.