استوری‌موشن | عالم همه مست از گل رخسار حسین(ع) است

یا اباعبدالله(ع)! گاهی آن‌قدر دلم برای کربلا تنگ می‌شود که حتی تماشای گنبد و حرم از قاب یک تصویر، بغضی سنگین بر دلم می‌نشاند. در آن لحظه با خود می‌اندیشم که چه سعادتی نصیب زائری شده که اکنون در صحن تو ایستاده و سلامش را بی‌واسطه به محضرت تقدیم می‌کند. کاش روزی نام من نیز در میان زائرانت نوشته شود و این دلِ سال‌ها چشم‌انتظار، سرانجام در کربلا آرام بگیرد.