اعتماد؛ فضیلتی فردی و زیرساختی اجتماعی
اعتماد فقط نتیجه خوشقولی و صداقت افراد نیست؛ به شرایطی هم بستگی دارد که همکاری را ممکن و نقض تعهد را پرهزینه میکنند. از هابز تا فوکویاما، در اندیشه غرب اعتماد با امنیت، قانون و سرمایه اجتماعی پیوند خورده است. پژوهشهای تاریخی نیز نشان میدهند که بازارهای پیشامدرن برای حفظ اعتبار به شهرت، هنجارهای اجتماعی و سازوکارهای حقوقی متکی بودند. در سنت اسلامی، وفای به عهد مسئولیتی اخلاقی است که صاحبان قدرت را نیز دربرمیگیرد. چنانکه امام علی(ع) در نامه ۵۳ نهجالبلاغه، پایبندی حکومت به پیمانها را از اصول اداره جامعه میداند. بنابراین، بیاعتمادی را نمیتوان صرفاً به ضعف اخلاق فردی نسبت داد. اعتماد پایدار زمانی شکل میگیرد که صداقت فردی با نهادهای پاسخگو، اجرای منصفانه قواعد و امکان پیگیری نقض تعهد همراه شود. متن کامل یادداشت را اینجا بخوانید. #مبلغمدیا