«امت مبعوث» و «اقامه نماز» احمدحسین شریفی

«وظیفه‌ای که نائب المهدی بر دوش یکایک ملت مبعوث گذاشتند» الَّذِينَ إِن مَّكَّنَّاهُمْ فِي الْأَرْضِ أَقَامُوا الصَّلَاةَ وَآتَوُا الزَّكَاةَ وَأَمَرُوا بِالْمَعْرُوفِ وَنَهَوْا عَنِ الْمُنكَرِ وَلِلَّهِ عَاقِبَةُ الْأُمُورِ (حج، ۴۱) [یک] رهبر فرزانه انقلاب، آیت‌الله سیدمجتبی خامنه‌ای، در پیام حکیمانه خود به سی و سومین اجلاس سراسری نماز نوشتند: «بنا بر آموزهٔ قرآن، برپاداشتن نماز، اوّلین ثمره و نشانهٔ حکومت صالحان است. ... امروز که شرط مُکنت و قدرت مردم عزیز ایران بیش از پیش فراهم شده است، یکایک ملّت مبعوث، مخاطب این دستور مکرّر الهی برای اقامهٔ نماز هستند که اَقیموا الصَّلاة» (۹ مهر ۱۴۰۵) [دو] امیر مؤمنان علیه السلام، در حکم انتصاب محمد بن ابی‌بکر برای استانداری بصره نوشت: «وَ اِعْلَمْ أَنَّ كُلَّ شَيْءٍ مِنْ عَمَلِكَ تَبَعٌ لِصَلاَتِكَ؛ و بدان كه همه کارهایت تابع نمازت هستند.» [سه] بر همین اساس، می‌توان نتیجه گرفت: سهل‌انگاری در اقامه نماز= سهل‌انگاری در اقامه حجاب و عفاف؛ سهل‌انگاری در اقامه نماز= سهل‌انگاری در اجرای حدود الهی؛ سهل‌انگاری در اقامه نماز= سهل‌انگاری در برخورد با اشاعه شراب و قمار در جامعه؛ سهل‌انگاری در اقامه نماز= سهل‌انگاری در برخورد با ترویج و اجرای موسیقی‌های مبتذل؛ سهل‌انگاری در اقامه نماز= سهل‌انگاری در برخورد با فسادهای ریز و درشت اقتصادی و اداری؛ سهل‌انگاری در اقامه نماز= سهل‌انگاری در امر به معروف و نهی از منکر سهل‌انگاری در اقامه نماز= اباحه‌گری و لیبرالیسم در همه انواع و اصناف آن از لیبرالیسم اقتصادی گرفته تا لیبرالیسم سیاسی و فرهنگی و هنری و عمرانی و ...