همه اخبار

اگر نوبت ما باشد؟ محمد مهدی ماندگاری

✍️محمدمهدی ماندگاری ▫️همه ما دوست داریم باور کنیم اگر در کربلا بودیم، امام حسین(ع) را تنها نمی‌گذاشتیم؛ اما یک سؤال سخت‌تر وجود دارد: اگر نوبت ما باشد، چه می‌کنیم؟ اگر امروز در موقعیتی قرار بگیریم که باید میان حق و منفعت، اطاعت و خواسته شخصی، یاری و تماشا یکی را انتخاب کنیم، آیا همان‌قدر که درباره یاران کربلا قضاوت می‌کنیم، خودمان نیز پای انتخابمان می‌ایستیم؟ ▫️پاسخ این سؤال را نمی‌توان در گذشته جست‌وجو کرد؛ چون کربلا فقط یک واقعه تاریخی نیست، معیار سنجش انسان در هر زمان است. آنچه یاران امام حسین(ع) را از تماشاچیان جدا کرد، ادعای محبت نبود؛ لحظه‌ای بود که محبت باید به انتخاب، و انتخاب باید به هزینه و عمل تبدیل می‌شد. بنابراین مسئله امروز ما این نیست که اگر آنجا بودیم چه می‌کردیم؛ مسئله این است که امروز برای همان انتخاب چقدر آماده‌ایم. ▫️قرآن دقیقاً از همین غفلت پرده برمی‌دارد؛ آنجا که اهل جهنم حسرت می‌خورند: «لَوْ کُنَّا نَسْمَعُ أَوْ نَعْقِلُ»؛ اگر می‌شنیدیم و تعقل می‌کردیم، از اهل جهنم نبودیم. یعنی بسیاری از شکست‌ها، پیش از آنکه در میدان عمل اتفاق بیفتند، در مرحله شنیدن و تعقل رقم می‌خورند. عاقل کسی است که آخر راه را پیش از انتخاب ببیند و پیش از آنکه نتیجه یک تصمیم گریبانش را بگیرد، عاقبت آن را بسنجد. ▫️اما دیدن عاقبت، زمانی ارزش دارد که به آمادگی برای انتخاب منجر شود. از همین‌جاست که سؤال «اگر نوبت ما باشد؟» به زندگی امروز ما برمی‌گردد. همراهی با ولی خدا با ادعا ثابت نمی‌شود؛ با امتحان ثابت می‌شود. همان‌طور که در کربلا، بسیاری در ادعا همراه بودند اما در لحظه امتحان نماندند، ما نیز باید امروز خودمان را در میدان‌های کوچک و بزرگ زندگی محک بزنیم.