بازخوانی اندیشه اقبال از نگاه فاطمه مدرسی؛

اقبال لاهوری؛ پلی میان میراث مولوی و مسئولیتِ انسان معاصر فاطمه مدرسی گفت: اهمیت اقبال در این است که میان میراث مولوی، روح حماسه و اندیشة فلسفی پیوند برقرار می‌کند و همه آن‌ها را در خدمت یک پرسش قرار می‌دهد: چگونه می‌توان انسانی آگاه، آزاد و مسئول بود؟او نه ما را به تکرار گذشته دعوت می‌کند و نه به گسستن از آن؛ بلکه می‌خواهد میراث خود را بشناسیم، مستقل بیندیشیم و در برابر جهان مسئول باشیم. شاید راز ماندگاری اقبال همین باشد: او نمی‌خواهد انسان فقط به عظمت خویش ایمان بیاورد؛ می‌خواهد آن‌قدر رشد کند که شایستة مسئولیتی باشد که این ایمان بر دوش او می‌گذارد ️فارسی برای اقبال، زبان گفت‌وگو با میراث بزرگ عرفان و فلسفه، به‌ویژه اندیشه‌های مولوی، سنایی و عطار بود و به او امکان داد مفاهیمی چون «خودی»، عشق و اراده را در قالب منظومه‌ای فکری گسترش دهد. اردو نیز زبان ارتباط عاطفی و اجتماعی او با مردم و بیان دغدغه‌های بیداری جمعی بود. البته این تفاوت مطلق نیست؛ شعر فارسی او نیز اجتماعی است و شعر اردو او نیز عمق فلسفی دارد. فارسی به اقبال امکان داد اندیشه‌های خود را در پیوند با سنت عرفانی و فلسفی گسترش