بازخوانیِ مفهوم انسجام اجتماعی دکتر ابوالفضل اقبالی

جمهوری اسلامی، اباحه‌گری و انسجام ملی یادداشت نخست: بازخوانیِ مفهوم انسجام اجتماعی ⭕️ در پیام رهبر عزیز انقلاب به مناسبت هفته دولت، که خطاب به مسئولان و علی‌الخصوص دولت محترم صادر شده بود، تاکید شد که «هر اقدام در هر یک از کلان‌عرصه‌های فرهنگی، اجتماعی، سیاسی، امنیتی، و اقتصادی باید با ملاحظه‌ی پیوست مربوط به انسجام اجتماعی صورت بگیرد.» یکی از این کلان‌عرصه‌های فرهنگی هم موضوع اباحه‌گری و امنیت اخلاقی جامعه است. این سلسله یادداشت‌ها درصدد ارائه طرحی از نحوه مواجهه با مساله اباحه‌گری با ملاحظه‌ی «پیوست انسجام اجتماعی» برای دولت محترم و حاکمیت جمهوری اسلامی می‌باشد. امیدوارم مفید واقع گردد. ✳️ در یادداشت نخست لازم می‌دانم مفهوم انسجام اجتماعی را مورد بازخوانی قرار دهم. همه می‌دانیم که این مفهوم به معنای وحدت، همبستگی و پیوند قوی میان اجزا و عناصر جامعه در عین تفاوت‌ها، اختلاف‌ها و وضعیت‌های متکثر است. یعنی جامعه‌ ایران زمانی انسجام اجتماعی را تجربه می‌کند که میان اقشار، اقوام، اصناف و طیف‌های مختلف جامعه گسست و دو قطبی به وجود نیایید. دوقطبی‌ها و شکاف‌هایی نظیر ترک/فارس(یا هر قومیت دیگر)، شیعه/سنی، راست/چپ، غنی/فقیر و صدالبته باحجاب/بی‌حجاب! ☸️ پس در همین ابتدا بنده موضع خودم را مشخص کردم و معتقدم که ایجاد گسست و شقاق در جامعه به بهانه حجاب در شرایط کنونی کشور خلاف مصلحت و مصداق کمک به دشمن است. اما آیا انسجام اجتماعی مفهومی به این سادگی و فاقد پیچیدگی‌های نظری و مصداقی است و باید با همین دوگانه‌های بسیط قید هرگونه تصمیم و اقدام در خصوص مساله اباحه‌گری را زد؟ خیر!