بانوی ایرانی و لزوم تصحیح اذهان سارا هوشمندی

حضرت آیت‌الله سیدمجتبی خامنه‌ای رهبر معظم انقلاب اسلامی، در پیامی به مناسبت میلاد حضرت زینب کبری سلام‌الله‌ علیها و روز پرستار، درباره ابعاد شخصیت آن بانوی بزرگوار فرمودند: «اوج این درخشش در حماسۀ عاشورا رخ داد. از یک سو بذل بی‌مُنتهای شفقت و خیرخواهی و غمخواریِ صبورانه نسبت به مظلومان دشت کربلا؛ و از سوی دیگر از ارجمندترین نمادهای صلابت و شجاعت بودن». ۱) حضرت زینب(س) از برجسته‌ترین الگوهای تاریخ اسلامند؛ بانویی پرورش‌یافته در مکتب اهل‌بیت(ع) که در واقعه عاشورا و حوادث پس از آن، مسئولیت مراقبت از بازماندگان و پاسداری از حقیقت قیام کربلا را بر عهده گرفتند. خطبه‌های روشنگرانه ایشان در کوفه و شام، در کنار صبر، عبادت و شجاعت کم‌نظیرشان، نشان داد چگونه می‌توان در اوج مصیبت، هم مرهم رنج‌دیدگان بود و هم در برابر ظلم و تحریف ایستاد. حضرت الگویی از جمع میان شفقت و صلابت، عاطفه و آگاهی و مسئولیت‌پذیری و شجاعتند؛ الگویی که شناخت آن، برای درک جایگاه زن در جامعه امروز نیز راهگشاست. ۲) مساله بانوی ایرانی و لزوم تصحیح اذهان درباره او، از همین نقطه آغاز می‌شود: آیا می‌توان زن را تنها در یک نقش یا بُعد از وجودش تعریف کرد؟ مشارکت زنان در عرصه‌های گوناگون اجتماعی، همواره موضوع بحث بوده است. اگرچه اصل حضور اجتماعی آنان پذیرفته شده، درباره حدود، شرایط و اولویت‌های این حضور دیدگاه‌های متفاوتی وجود دارد. بی‌تردید، خانواده و تربیت نسل از بنیادی‌ترین مسئولیت‌های اجتماعی‌اند و نمی‌توان اهمیت آنها را نادیده گرفت. با این‌ حال، تأکید بر این مسئولیت نباید به نادیده گرفتن استعدادها، تخصص‌ها و توانمندی‌های زنان یا محدود کردن نقش آنان به محیط خانواده بینجامد.