بانوی نابینای فلسطینی در هیاهوی جنگ و آوارگی حافظ کل قرآن شد
جنگ، بمباران، ویرانی، مرگ، گرسنگی، تشنگی، باد و باران و سرما... هر بلایی بر سرشان چون سنگ ببارد، فرقی نمیکند! باز دستشان از ریسمان الهی جدا نمیشود؛ از ریسمان قرآن کریم که هر که در آن چنگ انداخته، از خطر غرق شدن در گرداب بلایا به سلامت بیرون آمده است، که فرمود: «وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِیعًا...» (۱۰۳/آل عمران). این حکایتِ مردمِ ویرانهی غزه است؛ مردمی که انگار نامشان را با مقاومت سرشتهاند... باید رگ و ریشهات به آیههای مقاومت برسد که در ناممکنترین لحظههای زیستن؛ در وحشتِ مرگ و بیکسی و گرسنگی، باز همدمت قرآن باشد و انس و الفتت با کلام خدا... مثل جمعیت دو میلیونی آواره غزه که با تکیه بر آیات نور، نه سر تسلیم فرود میآورند و نه حاضر به ترک سرزمین مادریاند. مثل «دالیا حجاج» که باوجود محرومیت از بینایی، در شرایط آوارگی و گرسنگی و بیخانمانی، آنچنان با کلام خدا همنشین و همسایه شده که صفحه به صفحه و سوره به سوره و آیه آیهاش را به خاطر سپرده است. مشروح گزارش را اینجا بخوانید