به مناسبت سالروز ولادت حضرت امام جعفر صادق(ع)؛

حلقه دانشی هدایت از بعثت تا ظهور فعالیت‌های امام صادق(ع) را باید بخشی از آماده‌سازی تاریخی جامعه برای دوران غیبت و آینده امامت دانست. ایشان در روزگاری که هنوز غیبت آغاز نشده بود، با تبیین حقیقت امامت، بیان دشواری‌های آینده و تأکید بر پایداری مؤمنان، جامعه را برای دوره‌ای آماده می‌کرد که دسترسی مستقیم به امام برای همگان ممکن نباشد. پیامبر اکرم فقط برای ساختن یک جامعه کوچک در مکه و مدینه نیامده است. مخاطب رسالت او، تاریخ بشر است. دین او افق جهانی دارد و قرآن برای حرکت آن، یک آینده ترسیم کرده است. این بسیار مهم است که بدانیم: اسلام در منطق قرآن، یک حادثه تاریخی نیست؛ یک جریان تاریخی است. بعثت، نقطه آغاز این جریان بزرگ و سرنوشت‌ساز است؛ اما پایان آن نیست. پیامبر اعظم(ص) آمد تا یک حقیقت را در تاریخ مستقر کند؛ حقیقتی که باید بماند، گسترش پیدا کند، نسل به نسل منتقل شود و سرانجام ظرفیت ظهور جهانی پیدا کند. پس وقتی از پیامبر سخن می‌گوییم، نباید فقط به گذشته نگاه کنیم. اگر نبوت پایان می‌یابد، هدایت پایان نمی‌یابد. اینجاست که مفهوم امامت معنا پیدا می‌کند. امامت، ادامه راه نبوت است، نه آغاز راهی د