به مناسبت شهادت امام حسن عسکری(ع)، پیشوای یازدهم شیعیان جهان؛

پیشوایی در محاصره، میراثی برای فردا یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های دوران امام عسکری(ع)، آماده‌سازی جامعه شیعه برای دوره‌ای بود که امام آینده در پس پرده غیبت قرار می‌گرفت. اهمیت این موضوع را زمانی بهتر می‌توان درک کرد که فضای سیاسی سامرا را در نظر بگیریم. حکومت عباسی نسبت به تولد فرزند امام حسن عسکری(ع) حساس بود و در منابع شیعی گزارش‌های متعددی درباره تلاش حکومت برای کنترل خانه امام و اطلاع از وضعیت خانوادگی او آمده است. به همین دلیل، مسئله جانشینی امام عسکری(ع) تنها یک موضوع خانوادگی نبود؛ بلکه مسئله‌ای سیاسی و اعتقادی نیز به شمار می‌رفت. در نگاه امام عسکری(ع)، انسان مؤمن کسی نیست که فقط در خلوت عبادت کند و در عرصه اجتماعی از مسئولیت خود غافل باشد. احترام به مردم، کمک به نیازمندان، رعایت حق دیگران و کنترل خشم، همگی بخشی از تربیت دینی هستند. همین نگاه باعث می‌شود میراث امام را بتوان فراتر از یک روایت تاریخی، به عنوان الگویی برای زندگی اجتماعی امروز نیز خواند. شاید یکی از مهم‌ترین پیام‌های زندگی امام عسکری(ع) همین باشد: گاهی قدرت سیاسی می‌تواند حرکت انسان را محدود کند، اما نمی‌تواند لزوماً ان