بهمن فرمانآرا در پاسخ به چرا «مهاجرت معکوس»؟ چون اینجا مال ما هم هست/ از «پیوند احساسی با وطن از راه دور» تا «حق مسلم شهروندی»
«مهاجرت معکوس واقعی» اغلب «مهاجرت بازگشتی» است. مهاجرت «دیاسپورا» که روایتش روایت عشق به ایران از دوردستهاست و تجربهای احساسی و فرهنگی از بازگشت به ریشهها و وطن از دل مهاجرت است. نزدیکترین نامی که این روزه، «مهاجرت معکوس» را با چنین مفهومی بازتاب میدهد (با مفهوم بازگشت به وطن در پی پیوند فرهنگی، احساسی و حتی سیاسی) محسن نامجو است. خواننده و آهنگسازی که سال ۱۳۸۶ از ایران خارج شد و پنجشنبه پنجم شهریور ۱۴۰۵ پس از ۲۰ سال از فرودگاه امام به ایران برگشت. بهمن فرمان آرا، کارگردان: سال ۱۳۶۹ برگشتم و کماکان هم ایران ماندهام. علت اینکه ایران ماندهام و با وجود اینکه امکاناتش را دارم؛ ولی فکر زندگی در جای دیگری را هم نمیکنم، همین است که اینجا مال ما هم هست. چنگیز جلیلوند اما از بزرگان دوبله ایران سال ۱۳۷۷ پس از ۲۰ سال برای دیدار با مادرش به ایران آمد. به هر حال، بازگشت به وطن، چه براساس پیوند فرهنگی، چه احساسی و چه حتی سیاسی -طبعا و علیرغم هر انتقاد احتمالی ما نسبت به بخشی از وجوه شخصیتی سوژه- به معنای استفاده از حق طبیعی شهروندی است که هر انسانی باید برخوردار از آن باشد. این گزارش را در