تاریخ بخوانیم | آیا دیپلماسیِ بانکی آمریکا، راه را برای فاشیسم باز کرد؟

جنگ جهانی اول با آتش‌بس پایان یافت و آلمان از تحقیر اشغال اجباری توسط نیروهای دشمن نجات یافت. درعوض، آلمان موظف شد میلیاردها دلار غرامت به متفقین پیروز بپردازد؛ مبلغی سرسام‌آور در سال ۱۹۱۸. تا سال ۱۹۲۳، تورم پول آلمان را تقریباً بی‌ارزش کرده بود و به رقم سرسام‌آور ۳۰٬۰۰۰ درصد رسیده بود! ظاهراً دولت آلمان در سال‌های اول بحران سعی کرد تورم را کنترل کند، اما درواقع از تورم بالا به عنوان استدلالی برای کاهش پرداخت‌های غرامت استفاده می‌کرد. آمریکا نمی‌خواست پرداخت‌های غرامت آلمان صرفاً تبدیل به پرداخت بدهی‌های متحدانش شود و به همین دلیل کمیسیون بدهی‌های جنگی را برای حل این مسئله ایجاد کرد. کمیسیونی به ریاست بانک‌دار-دیپلمات آمریکایی چارلز جی. داوز در اروپا تشکیل شد تا درباره غرامت‌های آلمان بحث کند. داوز پیشنهاد کرد که بهره بدهی معوق آلمان در سال اول (۱۹۲۴) بخشیده شود و پس از آن به‌تدریج افزایش یابد. برای کنترل تورم، ارز جدیدی به نام رایش‌مارک معرفی می‌شد.قابل بحث است که آیا طرح داوز وضعیت آلمان را در ارتباط با ظهور هیتلر بهتر کرد یا بدتر. این طرح باعث یک دوره پنج‌ساله رشد اقتصادی و «دهه طلا