تاریخ بخوانیم | آیا «ققنوس» واقعاً وجود داشته است؟

تصویر تأثیرگذارِ پرنده‌ای آتشین که از خاکستر خود برخاسته است، یکی از سنگ‌بنای‌های مهم فرهنگ بشری به‌ شمار می‌رود. داستان ققنوس، موجودی باشکوه که خود را در آتش می‌سوزاند و دوباره زاده می‌شود، جایگاهی برجسته در فرهنگ عامه دارد. نخستین نشانه‌های این افسانه، در مصر باستان شکل گرفت. متون هرم‌ها (Pyramid Texts) که به حدود ۲۴۰۰ سال پیش از میلاد برمی‌گردند، و نیز نوشته‌های بعدی مانند کتاب مردگان (Book of the Dead)، از پرنده‌ای به‌ نام بِنُو (Benu) یاد می‌کنند. نخستین اشاره تاریخی به ققنوس در ادبیات یونان، در شعری حماسی از هزیود (Hesiod) دیده می‌شود که تاریخ آن به حدود ۷۰۰ سال پیش از میلاد بازمی‌گردد. با ظهور تاریخ طبیعی، تفکر روشنگری و گرایش روزافزون به تجربه‌گرایی (امپری‌سیسم) در اروپا، باور به وجود واقعی ققنوس، پس از دوران رنسانس، بیش‌ازپیش زیر پرسش رفت. با این‌ حال، اگر باور به وجود واقعی ققنوس نیز رنگ باخته است، این پرنده در خیال و تخیل مردمان، هرگز نمی‌میرد. توضیحات بیشتر اینجاست: khabaronline.ir/xqhZY