تاریخ بخوانیم | انقلاب ژوئیه ۱۸۳۰ ؛ خیزشی که سرنوشت فرانسه را تغییر داد
تابستان سال ۱۸۳۰، فرانسه کشوری به نظر میرسید که در آستانه تحولی بزرگ قرار دارد. در ۱۵ سال پس از سقوط ناپلئون، سلطنت بوربونها که دوباره برقرار شده بود، میکوشید قدرت خود را در چارچوب قانون اساسی جدید حفظ کند؛ اما در خفا همچنان در پی آن بود که اقتدار مطلقهای را احیا کند که پادشاهان فرانسه پیش از سال ۱۷۸۹ از آن برخوردار بودند. در آن زمان، شارل دهم رهبری جریان فوقسلطنتطلبی را برعهده داشت؛ جریانی که بهشدت با پیامدهای انقلاب ۱۷۸۹ مخالف بود. آن انقلاب سلطنت مطلقه را سرنگون کرده و اصلاحات دموکراتیک ریشهای را به راه انداخته بود. شارل دهم اعتقاد راسخی داشت که فرانسه باید به دوران سلطنت مطلقه بازگردد و هرگونه اصلاحات لیبرالی را توهینی به سنت حق الهی پادشاهان میدانست. در ۲۸ ژوئیه [6 مرداد 1209] بود که درگیریهای واقعی آغاز شد. مارشال مارمون، فرمانده نیروهای سلطنتی، در وضعیتی بهشدت دشوار قرار داشت. شهروندان، خیابانهای باریک و پرپیچوخم پاریس را به مواضع دفاعی مستحکمی تبدیل کرده بودند. هزاران سنگر خیابانی با استفاده از گاریهای واژگونشده، اثاثیه خانهها و سنگفرش خیابانها برپا شده بود و