تاریخ بخوانیم | حیاتِ پرماجرای یحیی دولتآبادی؛ از تکفیر در اصفهان تا مخالفت با انقراض قاجاریه و خانهنشینی
به مناسبت هشتادوهفتمین سالمرگ سیدیحیی دولتآبادی (زاده ۱۷ رجب ۱۲۷۹ قمری / ۸ ژانویه ۱۸۶۳ در دولتآباد، نزدیک اصفهان؛ درگذشته ۴ آبان ۱۳۱۸ شمسی / ۲۶ اکتبر ۱۹۳۹ در تهران)، از چهرههای برجسته عرصه آموزش، فعالان سیاسی و خاطرهنویسان دوره مشروطه و پس از آن بود. پدرش، حاج سید میرزا هادی دولتآبادی، مجتهدی بانفوذ در منطقه و رهبر شاخه مخفی ازلیِ بابیه در ایران بود. میرزا هادی که جاهطلب بود و وابستگیاش به بابیه را نمیشد با هیچ میزان از تقیه پنهان کرد، توانست در اصفهان پایگاه مردمی ایجاد کند. پس از آنکه روحانیان او را تکفیر کردند، یحیی یک سال و نیم به صورت خودخواسته در تهران و مشهد در تبعید زندگی کرد. یحیی، با وجود نگرانیهای قابل درک، یکی از چهار نمایندهای بود که در ۹ آبان ۱۳۰۴ شمسی / ۳۱ اکتبر ۱۹۲۵ علیه انقراض سلسله قاجار و واگذاری سلطنت به رضاشاه پهلوی سخن گفتند و رأی مخالف دادند. /ایرانیکا جزئیات بیشتر اینجاست: khabaronline.ir/xqw94