تاریخ بخوانیم | سرگذشت شوپنهاور؛ فیلسوف بدبین

آرتور شوپنهاور (زاده ۲۲ فوریه ۱۷۸۸ [۳ اسفند ۱۱۶۶] در دانتسیگ، پروس [گدانسک کنونی در لهستان] – درگذشته ۲۱ سپتامبر ۱۸۶۰ [۳۰ شهریور ۱۲۳۹] در فرانکفورت، آلمان) فیلسوفی آلمانی بود که اغلب او را «فیلسوف بدبینی» می‌نامند. اهمیت بنیادین او به عنوان واضع نظریه‌ای متافیزیکی درباره «اراده» در واکنش مستقیم به ایدئالیسم هگلی است. نوشته‌های او بر فلسفه اگزیستانسیالیسم و روان‌شناسی فرویدی پس از خود تأثیر عمیقی گذاشت. شوپنهاور فرزند هاینریش فلوریس شوپنهاور، بازرگانی ثروتمند، و همسرش یوهانا بود که بعدها به خاطر نگارش رمان‌ها، مقالات و سفرنامه‌هایش به شهرت رسید. شوپنهاور ۲۸ سال پایانی عمر خود را در فرانکفورت گذراند—زیرا حس می‌کرد این شهر از خطر بیماری وبا در امان است — و جز در مواردی کوتاه، هرگز شهر را ترک نکرد. او سرانجام کرسی استادی دانشگاه را رها کرد و از آن پس در انزوا زیست؛ در حالی که تماماً غرق در مطالعات خود (به‌ویژه در حوزه علوم طبیعی) و نگارش آثارش بود. زندگی او در این دوران همان تصویری را یافت که بعدها آیندگان از او شناختند؛ نظمی سخت‌گیرانه و یکنواخت در روزمرگی‌ها؛ سبکی زاهدانه با الگوبرداری ا