تاریخ بخوانیم | شاهزادگان هخامنشی از نگاه سقراط
گفتوگویی درباره شایستگی سیاسی آلکیبیادس و ضرورت آماده شدن او برای ایفای نقش در عرصه سیاست است؛ در بخشی از گفتوگو افلاطون برای سنجش وضعیت او به شیوه پرورش شاهزادگان ایرانِ هخامنشی اشاره میکند و از نظامی سخن میگوید که در آن چهار مربی پرورش آنان را برعهده دارند. از نظر سقراط میل به قدرت و برخورداری از موقعیت اجتماعی برای حکومت کردن کافی نیست؟ کسی که میخواهد بر دیگران فرمان براند باید نخست از دانش و فضیلت لازم برای این کار برخوردار باشد. برای روشن کردن این کاستی گفتوگو به مقایسهای میان آلکیبیادس و کسانی میپردازد که از کودکی برای فرمانروایی آماده میشوند. در اینجا شاهزادگان ایرانی وارد استدلال میشوند؛ اهمیت این بخش در آن است که نویسنده آنان را صرفاً به عنوان مردمانی از سرزمینی بیگانه معرفی نمیکند، بلکه از شیوهای منظم برای پرورش شاهزادگان سخن میگوید، تربیتی که هدف آن آمادهسازی آنان برای مسئولیت فرمانروایی است. شاهزادگان ایرانی در این گفتوگو موضوعی مستقل نیستند، حضور آنان ابزار مقایسهای است که به سقراط امکان میدهد فاصله میان خواست قدرت و آمادگی برای قدرت را آشکار کند. گزا