تاریخ بخوانیم | معمای ۹۹۹ کاروانسرا؛ چرا شاه‌عباس از ساخت هزارمین بنا خودداری کرد؟
پیش از رواج کامل اتومبیل، سفر در جاده‌های ایران همچنان وابسته به گاری‌های پستی، کالسکه، درشکه و دلیجان بود و شب‌ها مسافران در کاروانسراهای قدیمی یا شاه‌عباسی منزل می‌کردند. جعفر شهری، طهران قدیم، صص ۲۵۹-۲۵۳: درباره این کاروانسراها می‌گفتند شاه‌عباس دستور ساختن نهصد و نود و نه بنا از آن‌ها را می‌دهد و چون اجازه یکی دیگر می‌طلبند که آن را به (هزار) برسانند می‌گوید اگر ساختن آن یک برای بزرگ نشان دادن رقم است (نهصد و نود و نه) از آن‌جا که دهان‌پرکن‌تر می‌باشد به مراتب زیادتر به نظر می‌آید کاروانسراها از دو محوطه معمور و محصور تشکیل شده بود، شامل دو حیاط و اتاق‌هایی که در اطراف هر یک از آن‌ها ساخته شده بود و اصطبل و مال‌بند و آخور و آب‌انبار و دیگر امکاناتی که بلاعوض در اختیار مسافر قرار می‌گرفت. اغذیه و مأکول مسافران نیز از همان بومی‌های محل و اهالی بی‌حفظ‌الصحه و کاروانسراهای فوق‌الذکر که در آن‌ها مرغ و خروس و گاو و گوسفند و غیره نیز نگهداری می‌شد و از قهوه‌خانه‌های خراب و دزدخانه‌های همان منازل به دست می‌آمد و اشربه ایشان از آب‌انبارهای تا لبالب لجن و کثافت آن که از زمان ساختمان تنقیه و