تاریخ بخوانیم | هشت هزار تکه سنگ برج آزادی؛ تکنولوژی چطور به داد معمار جوان رسید؟
ماجرای برج آزادی از سال ۱۳۴۵ آغاز شد؛ زمانی که طرح ساخت بنایی یادبود در تهران به مسابقه گذاشته شد. قرار بود این بنا نمادی از تاریخ و تمدن ایران باشد. برنده مسابقه، حسین امانت، معمار جوانی بود که در آن زمان تنها ۲۴ سال داشت و از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران فارغ‌التحصیل شده بود. عملیات ساخت بنا در سال ۱۳۴۸ آغاز شد و در سال ۱۳۵۰ به پایان رسید. برج که ابتدا «شهیاد» نام داشت، در ۲۴ مهر ۱۳۵۰، برابر با ۱۶ اکتبر ۱۹۷۱، افتتاح شد. در معرفی برج آزادی، عدد هشت هزار بارها تکرار شده است. این عدد به قطعات سنگ مرمر سفیدی اشاره دارد که برای پوشش نمای برج به کار رفتند. اما هشت هزار قطعه سنگ به معنای هشت هزار قطعه هم‌شکل نبود. نمای برج از سطوحی تشکیل شده که به‌تدریج تغییر جهت می‌دهند و در امتداد قوس‌ها و پایه‌های سازه به هم می‌رسند. اگر سنگ‌ها قرار بود بدون محاسبه دقیق و صرفاً با اندازه‌گیری‌های معمول کارگاهی تراشیده شوند، کوچک‌ترین خطا می‌توانست در محل اتصال قطعات به یکدیگر ظاهر شود. هر قطعه باید بخشی از یک تصویر بزرگ‌تر می‌بود؛ تصویری که از روی نقشه معماری آغاز می‌شد، به محاسبات مهندسی می‌رسید و