تاریخ بخوانیم | پری زنگنه، مهر ۱۳۵۵: از هنر مدرن خوشم نمی‌آید/ من یکی از دو زن نماینده نابینایان دنیا در سازمان ملل متحد هستم
پریرخ شاه‌یلانی با نام هنری پری زنگنه (زاده ۱۱ آذر ۱۳۱۸) خواننده اپرا، در جوانی و در پی یک سانحه رانندگی بینایی‌اش را از دست داد؛ اما این تقدیر ناخواسته، مسیر او را متوقف نکرد. در میانه دهه سی عمر، نه‌تنها تکنیک آواز کلاسیک غربی را در سطحی جهانی آموخته بود، بلکه نغمه‌های بومی ایران را با متدی آکادمیک و صدایی تربیت‌شده در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان ماندگار کرد تا صدایش خیلی زود از مرزهای جغرافیایی فراتر رود. بخش‌هایی از مصاحبه او با روزنامه اطلاعات به تاریخ در ۲۲ مهرماه ۱۳۵۵: ترانه‌های شوبرت و شومان که هردو ترانه‌سازان آلمانی هستند دوست دارم و شیفته آثار سنگین موسیقی دراماتیک روسیه هستم. به طور کلی من نمی‌توانم متعلق به دوران موسیقی مدرن باشم زیرا از هنر مدرن خوشم نمی‌آید و آن را به عنوان هنری نوازشگر احساس قبول ندام و اپراهای وردی و پوچینی را نیز می‌پسندم. خواننده‌ای دیرتر از خاطره‌ها می‌رود که همواره خود را در مسیر آموزش، کار، تمرین و تجربه قرار دهد. بدین‌گونه است که خاطره خوانندگان موسیقی کلاسیک دیرتر از ذهن مردم فراموش می‌شود. من صدای داریوش را به خاطر داشتن حسن موسیقیایی و