تاریخ بخوانیم | چرا شوروی تصمیم گرفت قدرتمندترین بمب اتمی تاریخ را ضعیف‌تر کند؟

در ۳۰ اکتبر ۱۹۶۱ [۸ آبان ۱۳۴۰] در دوردست‌های شمال روسیه، بزرگ‌ترین انفجار دست‌ساز تاریخ توسط اتحاد جماهیر شوروی با آزمایش سلاح هسته‌ای جدیدش، یعنی «بمب تزار»، رقم خورد. این بمب با قدرتی بیش از ۳۰۰۰ برابر بمبی که هیروشیما را لرزاند منفجر شد؛ اما واقعیت این است که در طراحی اولیه، قرار بود حتی از این هم بسیار بزرگ‌تر و مهیب‌تر باشد. آندره ساخاروف، فیزیکدان هسته‌ای و طراح بمب تزار، بر این باور بود که شوروی برای مقابله با ایالات متحده به یک عامل بازدارنده‌ هسته‌ای نیاز دارد. با این حال، زمانی که او قدرت تخریب ۱۰۰ مگاتنی این بمب و همچنین پتانسیل آلودگی رادیواکتیو درازمدت ناشی از واکنش‌های زنجیره‌ای آن را به‌دقت محاسبه کرد، تصمیم گرفت در طرح اولیه تجدیدنظر کند. او بمب را طوری بازطراحی نمود که انفجاری ۵۰ مگاتنی ایجاد کند و از واکنش هم‌جوشی متفاوتی استفاده نماید که آلودگی رادیواکتیو بسیار کمتری تولید می‌کرد. کاهش قدرت بمب همچنین جان خدمه‌ بمب‌افکن حامل آن را نجات داد، چراکه در صورت انفجار ۱۰۰ مگاتنی، احتمال زنده‌ ماندن آن‌ها عملاً نزدیک به صفر بود. جزئیات بیشتر اینجاست: khabaronline.ir/xqgMK