تاریخ بخوانیم | کمبود نان، گرانی و بازار سیاه؛ اقتصاد ایران در سالهای اشغال چه بر سر مردم آورد؟
وقتی سحرگاه سوم شهریور ۱۳۲۰ نیروهای متفقین بدون اعلان رسمی جنگ از سه جبهه به خاک ایران هجوم بردند، تصمیم رضاشاه برای اعلام بیطرفی کشور در برابر آتش جنگ جهانی، دیگر عملاً به کاغذی بیاثر بدل شده بود. قیمت خرید تضمینی گندم در پنج سال پیش از اشغال ایران تنها سیوچهار درصد افزایش یافته بود، در حالی که برنج شصتوهفت درصد، روغن هفتادوهشت درصد و پشم دویستوسیوشش درصد گران شده بودند. با اشغال کشور، این شکاف به طرز فاجعهباری عمیقتر شد. دولت ایران برای مدیریت بحران اقتصادی ناشی از اشغال، دست به انحصاری کردن تجارت دستکم بیست قلم کالای اساسی و راهبردی زد؛ از برنج، قند و شکر و چای گرفته تا پنبه، تریاک، خشکبار، کبریت و حتی اتومبیل. این سیاست نهتنها در مدیریت بحران ناکام ماند، بلکه با گسترش رانت، فساد اداری و تشدید کمبود کالاهای اساسی، خود به عاملی برای تعمیق بحران بدل شد. گزارش امیرمهدی نادری را در لینک زیر بخوانید: khabaronline.ir/xqpmZ