تاملی در باب گزارش راهبردی «ایران ۲۰۳۵؛ نقطه انتخاب» / متافیزیکِ انتخاب و شورش علیه اکنونِ ابدی

علی ورامینی در #خبرآنلاین نوشت: والتر بنیامین جایی نوشته بود که فرشته تاریخ، رو به گذشته دارد و طوفانی که ما آن را «پیشرفت» می‌نامیم، او را به عقب می‌راند در حالی که ویرانه‌ها پیش پایش انباشته می‌شوند. اگر بنیامین در مهرماه ۱۴۰۵ در خیابان‌های تهران قدم می‌زد، احتمالاً تصویر را کمی اصلاح می‌کرد: در اقتصادهای گرفتارِ تورم مزمن و تحریم، طوفان شما را به عقب یا جلو نمی‌برد؛ شما را در یک «اکنونِ مضطرب و منجمد» میخکوب می‌کند. بی‌ثباتی اقتصاد کلان، پیش از آنکه جیب‌ها را خالی کند، افقِ زمان را مصادره می‌کند و «آینده» را از یک ساحتِ قابل برنامه‌ریزی، به یک کالای لوکس و دست‌نیافتنی تقلیل می‌دهد. طنزِ فاخر و هگلیِ ماجرا در خودِ بانیان آن نهفته است: زیست‌بوم رمزارز و بلاک‌چین — که خود مخلوقِ ناگزیرِ بی‌اعتمادی به پول ملی و پناهگاهی برای گریز از انحصارهای سنتی است — این بار ردایِ فیلسوفِ روشنگری را به تن کرده تا با احضار ۵۲ شاخص بین‌المللی و ۳۲ گزارش جهانی، از ما بپرسد ده سال دیگر، در سال ۱۴۱۴ خورشیدی، کجای تاریخ ایستاده‌ایم. متن کامل یادداشت را اینجا بخوانید: khabaronline.ir/xqxvw