تصویرگر مجموعه «باشگاه مغز کودکان» در گفت‌وگو با ایبنا مطرح کرد؛

تصویرگری؛ راهی برای پیوند یادگیری و تخیل کودک سمیرا مختاری گفت: من ذهن داستان‌پردازی دارم. ممکن است یک گربه در خیابان ببینم و همان لحظه در ذهنم برایش اسم، خانواده، شغل و حتی ویژگی‌های اخلاقی تصور کنم! تقریباً هر چیزی که در اطرافم می‌بینم می‌تواند جرقه یک داستان را در ذهنم بزند. انگار ذهنم ناخودآگاه به دنیای اطرافم شخصیت و زندگی می‌بخشد ️وقتی برای کودکان تصویرگری می‌کنم، سعی می‌کنم قبل از هر چیز خودم را جای آن‌ها بگذارم. خاطرات کودکی‌ برایم هنوز زنده‌اند. به‌خوبی به خاطر دارم که چه تصاویری را دوست داشتم، چه چیزهایی برایم جذاب بودند و چطور با دنیای تصویری اطرافم ارتباط برقرار می‌کردم. ️برای من مهم بود که کودک هنگام دیدن تصاویر، فقط با چند شکل و رنگ روبه‌رو نشود؛ احساس کند اتفاقی در تصویر در جریان است و دلش بخواهد آن را دنبال کند. ️ وقتی برای کودک تصویر می‌کشم، سعی می‌کنم از زاویه نگاه او به تصویر نگاه کنم. از خودم می‌پرسم اگر الان کودک بودم، آیا این تصویر برایم جذاب بود؟ آیا چیزی در آن وجود داشت که کنجکاوم کند؟ ️یکی از ویژگی‌های تصویرهای من انتقال احساس از طریق چشم‌ها و حالات چهره است. د