توکا
متأسفم، اما وقتی لوئیس دلا فونت را از در میبینم، به آهنگ «پاوو رِال» (Pavo Real) از پوما فکر میکنم که همه ما را در جوانی به رقص واداشت: «نومِراو، نومِراو، زنده باد نومِراسیون». Pavo Cristatus به لاتین. ما با رادیو-کاست زیر بغل به استخر میرفتیم: «به همه کسانی که اینجا مرا میشنوند، یک آهنگ ونزوئلایی به نام پاوو رِال هدیه میکنم». این مرد در زمین غیرقابل شکست است، همه چیز را برده و آمارش بیهمتا است، اما بیرون از زمین دچار رنج میشود، کوشش نمیکند و اگر هم کوشش کند، به نتیجه نمیرسد. و هر بار متورمتر، بزرگتر و بیشتر شبیه پاوو رِال ظاهر میشود، یکی با سینه آبی. بالهایش را گسترش میدهد و ما در اتاق مطبوعات دیگر جایی برایمان نمیماند. آخرین اخطار عمومی از سوی لوئیس انکار این موضوع بود که با لامین معاملهای ویژه دارد که سایر بازیکنان بینالمللی از آن بهرهمند نیستند. دلا فونت که به شدت متورم شده، از این که گفته میشود مهاجم بارسلونا شکایت دارد، ناراحت شده است.