جمهوری اسلامی، اباحهگری و انسجام ملی دکتر ابوالفضل اقبالی
یادداشت دوم: وجه نگران کننده اوضاع کنونی چیست؟ ⭕️ در یادداشت قبلی درباره ضرورت بازخوانی مفهوم انسجام اجتماعی توضیح دادم. در این یادداشت قصد دارم به این سوآل پاسخ دهم که اساسا مساله امروز جامعه ایران در نسبت با موضوع اباحهگری چیست؟ چه چیزی در شرایط کنونی کشور در عرصه فرهنگی و اخلاقی نگرانکننده است؟ ✳️ مساله اصلی شرایط امروز جامعه ایران، مختصاتِ اباحهگری در خیابان و فضاهای عمومی جامعه نیست، بلکه «روند تغییر» این مختصات است. به بیان دیگر، آن چیزی که وجه اصلی و نگران کننده شرایط امروز کشور است، وضعیت پوشش اروتیک و رفتارهای ولنگارانه در جامعه نیست، بلکه سیر تحولاتی است که هر روز وضعیت جدیدی را پیشروی جامعه ایران قرار میدهد. ☸️ من این سخن را از سال 1402 بارها و بارها گفتهام و کماکان همین نظر را دارم. آن زمان میگفتم مساله اصلی «کشف حجاب سر» نیست، بلکه سیر نزولیِ و قهقراییِ پوشش اجتماعی بانوان است که اوضاع وخیمتری را برای سالهای آینده به ما وعده میدهد. الان هم میگویم مساله اصلی «بدننمایی» و «پوششها و رفتارهای حِجلهای» نیست، بلکه نگرانی اصلی این است که «اباحهگری نقطه توقفی ندارد» ✴️ چالش جمهوری اسلامی در موضوع اباحهگری، بیش از آنکه مختصات «کنونیِ» خیابان باشد، مختصاتِ «آینده» خیابان است. هیچ نقطهای در ذهن هیچکدام از ما وجود ندارد که بتوانیم از آن به عنوان «نقطه توقف» یا «خط قرمز» ولنگاری و لاابالیگری در خیابان نام ببریم. شما به من بگویید چه مرزی را میتوانید نشان دهید که به ضرس قاطع ادعا کنید که این مرز برای جامعه ایران قفل است و به هیچ عنوان رد نخواهد شد؟ یقینا هیچ!