جنگ

جنگ ترکیبی و تغییر موازنه مرتضی امیری

غافلگیری فناورانه و تغییر معادله بازدارندگی؛ چگونه ایران قدرت نظامی آمریکا و متحدانش را به چالش کشید در شرایطی که جنگ ترکیبی علیه جمهوری اسلامی ایران وارد فاز اقتصادی نظامی پیچیده‌ای شده، یکی از مهم‌ترین تحولات راهبردی سال‌های اخیر، ظهور مجموعه‌ای از توانمندی‌های فناورانه و عملیاتی است که عملاً معادله بازدارندگی را دگرگون کرده است. این تحول بر اساس واقعیت‌های میدانی و محدودیت‌های آشکار شده در توان نظامی ایالات متحده شکل گرفته است. اول، پایان افسانه برتری مطلق تحلیل‌های سنتی غربی همواره بر این فرض استوار بود که ایالات متحده با اتکا به ناوگان هوایی پیشرفته، سامانه‌های پدافند چندلایه و شبکه ارتباطی ماهواره‌ای، از برتری مطلق در هر صحنه نبرد برخوردار است. عملیات‌های اخیر و آزمایش‌های میدانی نشان داد این فرض دیگر معتبر نیست. هدف‌گیری دقیق پایگاه‌های ارتباطی، سایت‌های راداری و مراکز فرماندهی دشمن در منطقه، نشان داد که شبکه فرماندهی، کنترل، ارتباطات، رایانه، اطلاعات، نظارت و شناسایی آمریکا در برابر حملات ترکیبی آسیب‌پذیر است. این آسیب‌پذیری ناشی از چند عامل کلیدی است: وابستگی شدید به سامانه‌های ماهواره‌ای و لینک‌های ارتباطی که در برابر جنگ الکترونیک و حملات سایبری آسیب‌پذیرند. تراکم بالای دارایی‌های نظامی در خلیج فارس و دریای عمان که آن‌ها را به اهداف سهل‌الوصول تبدیل می‌کند. محدودیت‌های لجستیکی و زمانی در پاسخ‌گویی سریع به تهدیدات همزمان چندگانه. دوم، غافلگیری فناورانه به‌عنوان ابزار راهبردی آنچه فرماندهان نظامی کشورمان بارها بر آن تأکید کرده‌اند، غافلگیری فناورانه است. این مفهوم فراتر از معرفی یک موشک یا پهپاد جدید است و به معنای ایجاد عدم قطعیت راهبردی در محاسبات دشمن است.