جنگ

جنگی که تمام نشد؛ صلحی که آغاز نمی‌شود

آتش‌بس برقرار است، اما صلح هنوز از راه نرسیده؛ تهران و واشنگتن نه به توافقی رسیده‌اند که به رویارویی پایان دهد و نه به نقطه‌ای بازگشته‌اند که جنگ دوباره اجتناب‌ناپذیر به نظر برسد. این وضعیت، صرفاً فاصله‌ای میان دو جنگ نیست؛ گاهی خودِ بن‌بست به الگویی از رقابت تبدیل می‌شود که در آن، هیچ‌یک از طرفین حاضر نیست هزینه عقب‌نشینی را بپردازد، اما هیچ‌کدام نیز از توان تحمیل خواسته‌هایش برخوردار نیست. پرسش این است که آیا این تعلیق شکننده می‌تواند به نظمی ماندگار تبدیل شود، یا آرامش امروز، فقط شکل دیگری از ادامه جنگ است؛ جنگی که فعلاً گلوله‌هایش خاموش شده‌اند، اما منطق آن همچنان زنده است.