حجاب فقط مسئولیت پلیس و دادگاه نیست اردشیر زابلیزاده
حجاب؛ اول مسئله پلیس و دادگاه نیست. مسئولیت ملی است. مردم ایران، مردمی که تاریخ شان فقط چند قرن و چند نسل نیست؛ ملتی با پیشینهای هزارانساله که در حافظه تاریخی خود، مفاهیمی چون خانواده، حرمت، آبرو، غیرت، شرافت و پاسداری از حریم خصوصی جایگاهی جدی داشته است. امروز بار دیگر موضوع پوشش، حجاب و گسترش برخی مظاهر برهنگی و بیبندوباری در فضای عمومی و مجازی، به یکی از مسائل فرهنگی و اجتماعی جامعه تبدیل شده است. دستور اخیر دادستان مشهد برای برخورد قانونی با مروجان برهنگی، یک واقعیت مهم را به ما یادآوری میکند: مسئله حجاب را نباید فقط مسئله پلیس، دادستانی و دادگاه دانست. اتفاقاً پیش از آنکه پروندهای تشکیل شود و مأموری وارد عمل شود، باید جامعه وارد میدان شود. جامعه ایرانی در دورههای مختلف تاریخی، الگوهای متنوعی از پوشش داشته است، اما شواهد تاریخی نشان میدهد که پوشیدگی و رعایت حدود پوشش در میان ایرانیان سابقهای دیرینه دارد. در دوره هخامنشی، زنان در بسیاری از تصاویر تاریخی با لباسهای بلند و گاه پوشش سر دیده میشوند؛ در دوره اشکانی نیز پوشش بلند و پوشاندن پشت سر گزارش شده است. حتی در دوره ساسانی نیز پوششهایی مانند لباس بلند و پوشش روی سر در تصاویر زنان دیده میشود. بنابراین، سخن گفتن از وقار، پوشیدگی و حرمت خانواده را نباید صرفاً به یک دستور اداری یا انتظامی تقلیل داد. اینها بخشی از میراث فرهنگی و اجتماعی جامعه ایرانی نیز بودهاند؛ هرچند شکل و میزان آن در دورههای مختلف متفاوت بوده است.از این منظر، باید یک سؤال جدی از خودمان بپرسیم: