حدیث‌نگاشت | انتظار فَرَج، بخشى از فَرَج است

«عَنِ اِبْنِ أَسْبَاطٍ عَنِ اَلْحَسَنِ بْنِ اَلْجَهْمِ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا اَلْحَسَنِ عَلَیْهِ السَّلاَمُ عَنْ شَیْءٍ مِنَ اَلْفَرَجِ فَقَالَ أَ وَ لَسْتَ تَعْلَمُ أَنَّ اِنْتِظَارَ اَلْفَرَجِ مِنَ اَلْفَرَجِ قُلْتُ لاَ أَدْرِی إِلاَّ أَنْ تُعَلِّمَنِی فَقَالَ نَعَمْ اِنْتِظَارُ اَلْفَرَجِ مِنَ اَلْفَرَجِ» به نقل از حسن بن جهم آمده است، از ابوالحسن (ع) درباره فَرَج، مطلبى پرسیدم. فرمود: «مگر نمى‌دانى که انتظار فَرَج، خود، بخشى از فَرَج است؟!». گفتم: من نمى‌دانم، مگر این که شما به من بیاموزید. فرمود: «آرى، انتظار فَرَج، خود، بخشى از فَرَج است». [الغیبة للطوسی، صفحه‌۴۵۹]