همه اخبار

حسرت طواف گمنامی!

اینجا، دیار علویان، در سکوت غریبانه‌ترین حرم تابوت‌های گمنام از میان کوچه‌ها می‌گذرند و من در پی کاروان، پشت پنجره‌های رو به بقیع ایستاده‌ام در چندمین روز آمدنشان؛ با چشمانی که از اشک و انتظار لبریز است و دستانی که در حسرت طواف گمنامان مانده؛ سلام می‌دهم به میهمانان دیار مادری‌ام؛ السلام‌ای آسمانی‌تباران عاشق. هنوز باران می‌بارد و من در انتظار آمدنتان با واژه‌های متبرک و روحانی عشق بازی می‌کنم؛ دلم دخیل ضریح نگاه شما؛ هوایم را داشته باشید که محتاج حال و هوایتان هستم.