حضور میدانی یحیی سنوار در معرکه طوفان‌الاقصی

باید هزار سال از تو و مردانی چون «تو» نوشت که قلب‌شان مالامال از آیه‌های نازل‌شده از عرش است و گفتارشان ترنم به ترنم آیه‌های بهشتی؛ آیه‌های ایمان؛ آیه‌های «باور»؛ باور به فردای سعادتمندی که در انتظار فرزندان ما و شماست. تو باور داشتی «یحیی سنوار»ِ عزیز به آن آیه‌های وعده داده شده، باور داشتی به آیه‌های عذابی که در انتظار متجاوزانِ به سرزمینت آمده، و آن باور دلنشین را دردناک و کوبنده به سمت تجاوزکاران بدکارِ صهیونی شلیک می‌کردی؛ وقتی روی بدنه سرد و آهنین راکت‌هایتان می‌نوشتی («... نَأْتِيَنَّهُمْ بِجُنُودٍ لَا قِبَلَ لَهُمْ بِهَا وَلَنُخْرِجَنَّهُمْ مِنْهَا أَذِلَّةً وَهُمْ صَاغِرُونَ»/سوره نمل ۳۷). می‌نوشتی و زیر لب زمزمه می‌کردی که: «ما حتما با سپاهیانی سراغ آنها خواهیم آمد که قدرت رویارویی با آن را ندارند، و آنها را با ذلت و خواری از آن سرزمین بیرون می‌کنیم» tasnimnews.ir/3728812