خالی‌بازی آمریکا و حقیقت ابرقدرت شکست‌خورده مسعود براتی

🔹 سخنرانی بسنت به مناسبت شروع «عملیات منزوی اقتصادی» (Operation Economic Outcast) را که با یک پروپاگاندای رسانه‌ای سنگین همراه بود، خواندم. حرف جدیدی برای آنهایی که تحریم را دنبال می‌کنند و می‌شناسند نداشت. واکنش‌ها را هم دیدم همین بود. سوال اصلی که آمریکا به آن پاسخ دهد، بی‌پاسخ ماند؛ یعنی چگونگی همراه کردن بازیگرانی مانند چین و روسیه و همسایگان ایران، برای تغییر رفتار و همراهی با آمریکا. 🔸بسنت بخشی از کار را به ترامپ مو زرد حواله داده است که « رئیس‌جمهور در حال برقراری تماس‌های تلفنی با رهبران جهان با درخواست‌های مشخص برای قطع تعاملاتشان با [ایران] است» 🔹اما به نظر یادش رفته است که این کار را ترامپ قبلا انجام داده و نتیجه‌اش را هم دیده است. در سفری که ترامپ به چین داشت خیلی صریح از چین خواست که نفت ایران را نخرد، اما پاسخ شی به ترامپ پاسخ مهمی بود. خود ترامپ می‌گوید که: «رئیس‌جمهور چین گفت به خرید نفت از ایران ادامه می‌دهد.» 🔸در سطح راهبردی هم چالش مهمی وجود دارد. ترامپ در دور دوم ریاست جمهوری خود حمله نظامی را به دلیل ناکارآمد بودن نظام تحریم‌ها علیه ایران، انتخاب کرد و اولویت داد. برگشت به سیاست تحریم به معنای پذیرش شکست خوردن در راهبرد نظامی است. لذا همراه کردن بازیگران مهم مانند چین برای یک ابرقدرت شکست‌خورده سخت‌تر هم می‌شود.