خوابگردی به سوی مغاک؛
چگونه راوی ۸۱ ساله «پایان همهچیز» تاریخ بوکر را تغییر داد؟ «ام جان هریسون»، نویسندهای که تمام عمر از مرزهای ساختگی ژانرها گریخته بود، با فتح جایزه بوکر، سد ۵۸ ساله این جایزه معتبر را شکست. او در گفتگویی صریح از تلاشی ۱۵ ساله برای ثبت فروپاشی جهان مدرن، بیاعتقادیاش به امیدهای واهی و رسالت همیشگیاش به عنوان «کاساندرا»ی ادبیات میگوید؛ صدایی که هشدار میدهد انسانها در خوابی سنگین به سوی پرتگاه در حرکتاند ️نویسندهای که اگرچه سالها چهرهای محبوب برای غولهایی چون اورسولا کی لو گویین (Ursula K Le Guin)، ایان بنکس (Iain Banks) و چاینا میهویل (China Miéville) به شمار میرفت، اما هرگز تن به قواعد بازاریابی نشر نداد. او با آرامش میگوید: «مشکل همیشگی من این بوده که به مفهوم ژانر اعتقادی ندارم. هیچ مرزی را به رسمیت نمیشناسم.» ️پایان همهچیز برخلاف روال معمول این ژانر، هرگز در پی افشاگری یا پاسخهای آسان به خواننده نیست. این اثر ادای احترامی ساختارشکنانه به سنت ادبی فاجعهنویسان شاخصی چون جی جی بالارد (JG Ballard) و جان ویندهام (John Wyndham) است. برای هریسون، پایان تاریخ نه با طنین یک