خودکشی را نباید فقط در آستانه اقدام جدی بگیریم؛ باید خیلی زودتر پیشگیری کرد/ خانواده هایی را که عزیزشان را در خودکشی از دست داده اند حمایت کنیم

جوان نوشت: حرف زدن درباره خودکشی، به‌ویژه در شرایط دشوار اقتصادی، فشارهای معیشتی و تعارض‌های خانوادگی، دور از ذهن نیست، اما آنچه اهمیت دارد، نحوه مواجهه جامعه با این بحران است؛ بحرانی که گاهی نشانه‌های آن دیده می‌شود، اما تا زمانی که به حادثه‌ای تلخ تبدیل نشده، جدی گرفته نمی‌شود. مداخله اجتماعی زمانی اثربخش‌تر است که پیش از رسیدن انسان به نقطه فروپاشی آغاز شود. نمی‌توان اجازه داد فشارهای زندگی انباشته شوند و پس از آنکه فرد به مرز ناامیدی رسید، تنها با یک تماس یا مداخله کوتاه‌مدت انتظار داشت همه مشکلات برطرف شوند. خانواده‌هایی که عزیزی را بر اثر خودکشی از دست می‌دهند نیز نباید فراموش شوند. این افراد ممکن است علاوه بر سوگ، با احساس گناه، پرسش‌های بی‌پاسخ و آسیب‌های روانی عمیق مواجه شوند. حمایت از آنان بخشی از مسئولیت اجتماعی و نظام خدمات حمایتی است، نه امتیازی که تنها در صورت درخواست صریح خانواده فراهم شود. khabaronline.ir/xqwwv