دخالت دولتی و ضعف درونی، عامل پانگرفتن تشکل های صنفی

حسین انتظامی در الف نوشت: تشکل‌های صنفی یکی از گونه‌های نهادهای مدنی‌اند که در ایران آن چنان که باید و شاید، کارآیی موثر و با نشاط ندارند. بخشی از این معضل به دولت بر می‌گردد؛ از جمله مداخله یا کارشکنی در انتخابات آنان و بی‌اعتنایی به آنها در فرایندهای تصمیم سازی، داوری، واگذاری و ... اما بخشی معطوف به خودشان و فرهنگ عمومی است در زیر به اشکالات معطوف به تشکل‌ها پرداخته شده است: قانونی‌بودن با مشروعیت تفاوت دارد. دمکراسی هم مثل معادلات ریاضی و فیزیک، تست دارد. فرایند عضو پذیری (و در واقع عضو نپذیری!) هم جالب است. نبود بلوغ و شفافیت سبب می‌شود افرادی که به هیات‌های مدیره صنف خود می‌رسند تحت لوای اسمی بزرگ، کارسازیِ شخصی بکنند. حکومت مانع کارکرد سندیکایی تشکل های صنفی نیست. متن کامل یادداشت را اینجا بخوانید: khabaronline.ir/xqgVx