دختر ۷ ساله غزهای حافظ قرآن شد؛ پیوند قرآن و فلسطین ناگسستنی است
تصور زندگی در غزه با جنگ و بمباران و قحطی و آوارگی و مرگومیر دستِ کم برای ما ناممکن است. حالا در چنین شرایطی، یک دختر ۶ ساله باید چطور فکر کند و چه تاب و ارادهای در نهادش باشد که شروع کند به حفظ قرآن؛ هر روز، با برنامه، بیسستی و تنبلی و بهانه، بدون غُرزدن و نالیدن و نمیتوانم و نمیشود و خسته شدم!... «آلما الغوطی» همان دختر ۶ ساله بود که از یکسال پیش و با وجود زندگی در آوارگی، حفظ جدی قرآن را با حفظ روزانه یک صفحه آغاز کرد و هفته پیش به پایان رساند؛ وقتی سوره ناس را خواند و قرآن را بست و گفت: «تمام شد! حفظ شدم؛ همه قرآن را حفظ شدم» و شور و شادی و امید مثل بمبی در خانهشان ترکید. مثل آلما در غزه بسیارند؛ کودکان و نوجوانان و جوانانی که در آوارگی، در زندگی پرمشقت زیر خیمه و چادر و حتی در اسارت، تنها همدمشان قرآن است و این انس بهقدری است که به حفظ تکتک آیات میرسد. مثل «تقوی»، «تقی» و «آیه»، سه خواهری که با هم قرآن را حفظ کردند. یا ۹ فرزند دکتر آلاء و حمدی النجار که در حال حفظ قرآن بودند و وقتی جنگنده اشغالگرانِ بربر صهیون، خانهشان را ویران کرد، همه با هم به شهادت رسیدند. یا «نعیم