در سینمای ایران هر وقت فیلمنامه می‌لنگد، بازیگران می‌رقصند!

عصرایران نوشت: مدتی‌ است که فیلم‌ها و سریال‌های ایرانی، حتی آثار به‌اصطلاح جدی و درام، مملو از سکانس‌هایی شده‌اند که در آن‌ها کاراکتر مرد در حال رقصیدن است. پدیده‌ای که در ظاهر می‌تواند نشانه‌ای از گشایش فرمی یا جسارت روایی تلقی شود، اما در عمل، بیش از آن‌که حامل معنا باشد، به تکراری مبتذل و بی‌کارکرد فروکاسته شده است. مشکل اصلی، خودِ رقص نیست؛ بلکه تقلیل آن به ابزار است. وقتی رقص جای روایت را بگیرد، فیلم دیگر حرکت نمی‌کند؛ فقط تکان می‌خورد. این حرکات بی‌معنا، سرگرمی سطحی‌اند که تماشاگر را برای لحظه‌ای مشغول می‌کنند و همچنان در حد ملات باقی خواهد ماند: چیزی برای پر کردن شکاف‌ها، نه ساختن ساختمان فیلم. khabaronline.ir/xqttt