در «فیض بی‌پایان» شهید را فقط به عنوان یک رزمنده روایت نکرده‌ام

جواد کامورربخشایش گفت: تلاش کردم زندگی انسانی شهیدی را روایت کنم که از منطقه‌ای دور از مرکز برخاسته، سختی‌های فراوانی را در مبارزات سیاسی و زندگی اجتماعی پشت سر گذاشته و در نهایت، زمانی که احساس کرده حضور در جبهه وظیفه اوست، راهی جبهه شده است. اگر این زندگی درست روایت شود، نسل امروز می‌تواند بفهمد آرامش و امنیتی که در اختیار دارد، حاصل چه تجربه‌ها و چه سختی‌هایی بوده است. این به نظرم مهم‌ترین کارکرد چنین آثاری است یکی از مشکلات ما در معرفی شهدا این است که گاهی آنها را بیش از اندازه آرمانی می‌کنیم، وقتی شخصیت شهید به انسانی دست‌نیافتنی تبدیل می‌شود، ممکن است مخاطب نتواند با او ارتباط برقرار کند. من در پژوهشی که درباره آثار دهه 60 داشتم، با این مساله مواجه شدم. نمونه مشابهی را در سینما هم دیده‌ایم؛ جایی که ارائه قهرمانانی کاملاً آرمانی، به تدریج مخاطب را از اثر فاصله داده است. تلاش من در « فیض بی‌پایان» این بود که وجه انسانی شهید را نشان بدهم؛ چه نقاط قوت و چه جاهایی که ممکن است خطایی از او سر زده باشد. نکته مهم این است که اگر انسانی اشتباه می‌کند، می‌تواند آن را جبران کند. در زندگی شهید