در مراسم پاسداشت روز شعر و ادب پارسی مطرح شد؛

فارسی؛ زبانی که تمدن ایرانی را زنده نگه داشته است مراسم پاسداشت روز شعر و ادب پارسی و بزرگداشت استاد شهریار به همت انجمن آثار و مفاخر فرهنگی و با حضور و سخنرانی جمعی از استادان و پژوهشگران برجسته کشور، چهارشنبه بیست و پنجم شهریور ۱۴۰۵ در فضای مجازی برگزار شد شهریار شاعری بود که جهان را با شعر می‌دید و نگاه ژرف و گسترده او سبب شد آثارش در میان مردم نفوذی ماندگار پیدا کند. پیوند او با امور قدسی، به‌ویژه ارادت عمیقش به حضرت علی(ع)، نیز در ماندگاری و عمق آثارش نقش مهمی داشته است. شهریار به تدریج از مرحله عشق زمینی عبور کرد و تحت تأثیر تحولات معنوی زندگی خود، به‌ویژه پس از سفر به مشهد و تجربه‌های عرفانی، مسیر تازه‌ای در شعر و حیات معنوی خویش آغاز کرد. از این دوره به بعد، بسیاری از سروده‌های او رنگ و بوی عرفانی بیشتری یافتند. شهریار توانست میان میراث شعر کلاسیک فارسی و شعر معاصر پیوندی برقرار کند و در غزل‌های خود از سنت شاعران بزرگی چون سعدی بهره بگیرد، اما در عین حال زبان و بیان شخصی خود را حفظ کند. اهمیت شهریار تنها به شعر فارسی او محدود نمی‌شود. او در زبان مادری خود نیز شاهکاری همچون «حید