در واکنش به انتشار ویدئویی درباره پرفروششدن شاهنامه؛
چرا شاهنامه؟ چرا فردوسی؟ شاهنامه فردوسی، کاخی محکم و استوار است که ایرانیهای مضطرب را به یکدیگر متصل میکند و از این منظر خردنامهای برای همه ایرانیان است، با همه تفاوتهای فرهنگی و قومی و عقیدتی و جنسیتی و دینی و سیاسی و اجتماعی. یعنی همه کسانی که بر پهنه سرزمینی ایران زندگی میکنند و خاطرهها و آرزوهای مشترکی دارند، با هم حضور دارند، خردمندانه، محترم، سربلند، مغرور و بدون بیگانهستیزی و بیگانهگریزی. شاید این یکی از دلایل اقبال این روزهای مردم به فردوسی و شاهنامه باشد. راستی چرا در این وضع و اوضاعی که مردم گرفتار معیشت روزانه هستند، شاهنامه آن هم با این قیمتها میخرند؟ البته که پاسخ دقیق به این سوال نیازمند تحقیقات مفصل و مراجعه به صاحبنظرانی در حوزههای مختلف ادبیات، تاریخ، روانشناسی و جامعهشناسی است. اما میتوان حدسهایی هم زد، چنانکه برخی صاحبنظران چنین کردهاند. فراموش نکنیم که اگرچه خود فردوسی شاهنامه را پس از دو قرن سکوت مشهور (با همه مناقشههایی که راجع به آن هست) و در روزگار احیای زبان فارسی سرود و کوشید خاطرههای قومی ایرانیان را احیا کند، اما کتاب در آستانه قدرت گرفتن