درباره موسی غنینژاد و یک ژانگولربازی رسانهای
لیبرالیسم در خدمت سلطانیسم یکی از پدیدهها و آسیبهای فضای مجازی در سالهای اخیر این بود که برخی چهرههای دانشگاهی به جای آنکه از اعتبار علمی و جایگاه تخصصی خود برای ارتقای سطح گفتوگو استفاده کنند، در رقابت برای توجه خریدن و باصطلاح تِرِند شدن، گرفتار میشوند و بهتدریج از جایگاه استاد و صاحبنظر به جایگاه یک اینفلوئنسر سیاسی تنزل پیدا میکنند. موسی غنینژاد چهره اقتصادی و مدافع سرسخت لیبرالیسم، یکی از همانهایی است که در سالهای اخیر بیش از آنکه با مباحث تخصصی اقتصاد و نظریههای اقتصادی شناخته شود، با اظهارنظرهای جنجالی درباره شخصیتهای تاریخی در فضای رسانهای و شبکههای اجتماعی مطرح شده است. اگرچه نقد صریح و حتی تند شخصیتهای تاریخی، حق هر پژوهشگر و صاحبنظری است اما مسئله آنجاست که مرز میان نقد مستند و جنجالآفرینی کمرنگ شود و به جای استدلال، برچسبزنی و داوریهای شاذ مورد توجه قرار بگیرد. اما جدا از آنچه جنجال رسانهای برای دیده شدن است، روایتسازیهای او دقیقا در راستای پروژهای است که در سالهای اخیر رسانههای جریان ضدایرانی برای اعتبارزدایی از چهرههای ملّی آغاز کرده بودند. یک